High Class Escort avonturen: Kantoorromance

Zoë belde me met de vraag of ik binnen een uur op een advocatenkantoor in de stad kon zijn om een vaste klant van het escortbureau te bezoeken. Ze vertelde me dat deze klant eigenlijk altijd aan het werk was en daarom soms tussendoor een model wou zien om zich te ontspannen. Ik vind het altijd prettig me op mijn gemak op te maken, mooi aan te kleden en lekker met een geurolie in bad te gaan. Helaas was daar nu geen tijd voor. Ik sprong snel onder de douche, make-upje op, jurkje aan en hop; ik was onderweg. De kledingvoorkeur die ik had doorgekregen was casual en weinig make-up.

Ik moest een client van hem voorstellen. Dat vindt hij spannend. Hij is echtscheidingsadvocaat. Op zich zou dat kunnen, ik zou dan gewoon heel jong al getrouwd en gescheiden moeten zijn. Het gebouw waar ik moest zijn was immens. Ik was een beetje overdonderd en hoopte maar dat ik de weg kon vinden. Met een roltrap moest ik naar boven. De dame achter de balie vertelde me waar ik moest zijn. Ik klopte op de deur, er deed een vriendelijke, knappe man open. Hij gaf me een hand en zei “Hi, Frederik is de naam”.

Ik had verwacht dat we samen zouden zijn op de afdeling maar er liepen aardig wat mensen rond. Niemand keek gelukkig gek op. Hij leidde me naar achteren en daar ging ik een kamer in waar alleen hij aanwezig was. Hij deed de luxaflex dicht en vroeg “wil je wat drinken?” Ja, dat wilde ik wel. Hij drukte op een knopje en zei “Bettina, graag 2 watertjes”. Frederik zag eruit of hij wel in was voor een verzetje dus we zijn meteen gaan flirten, zoenen en strelen, en toen stond Bettina voor de deur. Hij pakte snel de watertjes aan en zijn door gegaan waar we waren gebleven. Volgens mij had Bettina het allemaal ontzettend hard door, maar goed, ik werk hier niet dus ik kan er niet mee zitten.

Het was ontzettend heftig en kort. Ik stond in een uur weer buiten. Niet echt een high class escort ervaring deze korte sessie op kantoor, maar zeker leuk eens meegemaakt te hebben. Hij heeft me glimlachend een fooi gegeven en fluisterde “ik kan er weer even tegenaan”.

Nu boeken!