High Class Escort avonturen: het weerzien
Ik had hem lang niet gezien. Ik was er een tijdje tussenuit geweest. Maar nu begon het toch weer te kriebelen. High class escort zijn is best verslavend. De spanning, de gezelligheid van de afspraakjes, de aandacht die je krijgt als vrouw, de leuke interessante mensen die je leert kennen. Dat ging ik toch wel missen.
Mijn foto’s en mijn nieuwe profiel stonden net weer op de site toen Zoë me een WhatsApp stuurde. “Hij wil je graag weer zien” appte ze, met een knipoog. Mijn “minnaar” uit mijn vorige periode als model bij Zoë had me blijkbaar al gespot en had direct gereageerd. We hadden heel veel mooie, leuke en vooral gezellige dates gehad. We hadden vanaf date 1 een hele goede klik gehad. Vanaf het begin was het of we elkaar al jaren kenden. We deelden interesses, humor en passie. We hadden elkaar meermalen afgevraagd hoe Zoë ons toch zo goed had kunnen koppelen. Stiekem waren de afspraakjes met hem zeker door mijn hoofd gegaan toen ik Zoë belde om weer model te worden.
Via Zoë maakte we een afspraak voor een lunch bij de Harbour Club in Rotterdam. Hij had Zoë laten weten dat hij mij natuurlijk herkend had op de site, ondanks mijn andere schuilnaam. Hij zag er enorm naar uit me weer te zien. Zo spannend allemaal!
Veel te vroeg was ik op de plaats van bestemming. Ik had in zoveel jurkjes voor de spiegel gestaan…Uiteindelijk voor een lange super strakke jurk met riem gekozen met mijn mooiste hakken eronder. Van ver zag ik hem aan komen. Hij tuurde rond, zag mij ook al van grote afstand staan. Met een enthousiaste zwaai en een brede glimlach liep hij naar me toe. Hij was niets veranderd. We liepen samen naar het mooie tafeltje op het terras dat hij voor ons had gereserveerd. De klik was er nog steeds. We haalden lachend de herinneringen op aan onze vorige dates. We vertelden elkaar hoe onze levens zich ontwikkeld hadden sinds de laatste ontmoeting. 
De ober kwam voor de vierde keer vragen of we al een keuze hadden gemaakt voor de lunch. Iets blozend mompelden we dat we nu echt gingen kijken. De ober zal wel denken…. Maar de keuze was simpel. Onze gezamenlijke favorieten! Oesters en sushi! Ook dat was niet veranderd dus. Over tafel heen deelden we als vanouds een heerlijke kus.
Na een lange, maar ook veel te korte lunch slenterden we samen het park nog even in. Hand in hand kwamen de herinneringen aan de vele wandelingen die we hadden gedaan weer terug. We sloegen een beschut paadje in. Als vanzelf stopten we met slenteren. We keken in elkaars ogen en onze lichamen raakten verstrengeld in elkaar. De vele minuten daarna waren een hele lange kus waaruit we beiden niet meer wilden ontsnappen. Wat had ik dit gemist. Hij ook merkte ik.
Een mooie hotelkamer werkt stimulerend op mijn lustgevoel. Wat gaat er boven een zacht verend bed? Wel, een heel enkele keer is de geur van rododendrons in een park in de snel invallende schemering ook heel stimulerend….. Afscheidskus. Niet meer zo lang tot ons volgend weerzien. Dan wel weer binnenskamers.