High Class Escort Date in Saint-Tropez

Toen Zoë mij vroeg of ik zin had om drie dagen mee te gaan naar Zuid-Frankrijk, hoefde ik niet lang na te denken. Natuurlijk wilde ik dat! Maar meteen temperde ze mijn enthousiasme:
“Wacht nog even met dromen… hij wil dat ik vijf modellen voorstel. Vanavond hoor ik of jij gekozen wordt.”

Die avond zat ik ongeduldig in bad, een glas wijn in mijn hand. De spanning kroop onder mijn huid. Toen mijn telefoon eindelijk trilde, greep ik er zo gehaast naar dat hij bijna in het water belandde. Eén blik op het scherm en mijn hart sloeg een slag over: “Je bent gekozen. Je gaat naar Saint-Tropez.”
Fantastisch!

Een week later stond ik op Schiphol. Daar ontmoette ik Alex voor het eerst. Een charmante verschijning: stijlvol, knap, maar ook met die gladde zelfverzekerdheid die verraadt dat hij gewend is vrouwen voor zich te winnen. Hij pakte galant mijn koffertje over en stelde voor eerst samen iets te eten.

Onder het genot van een broodje keek hij me met een schuin lachje aan.
“Ben je niet bang dat dit tegenvalt?” vroeg ik. “Je kent me amper. Wat als je me ziet en denkt: nee, dit wordt hem niet?”
Hij haalde zijn schouders op. “Daarom wilde ik eerst lunchen. Dan kan ik altijd nog alleen vertrekken. En ja, dan ben ik mijn geld kwijt. Maar beter dat, dan een week opgescheept te zitten met iemand met wie het niet klikt. Gelukkig vind ik jou heel, héél leuk.”

Zijn blik liet weinig ruimte voor twijfel.

Al in het vliegtuig hing er een bijna tastbare spanning tussen ons. We flirtten openlijk, tot zelfs de stewardess er een grap over maakte. Alex glimlachte en zei nonchalant: “We kennen elkaar net. Tinder.” Ze lachte en noemde ons een leuk stel. Als ze eens wist…

Ons hotel in Saint-Tropez bleek ronduit adembenemend. Een balkon met uitzicht over zee, een gekoelde fles wijn en verse hapjes die op ons wachtten. Alles perfect geregeld. Het duurde niet lang voor we in bed belandden, alsof de chemie tussen ons ons beide opslokte. Die eerste nacht sliepen we in elkaars armen, alsof we elkaar al jaren kenden.

De volgende ochtend bleek Alex een echt ochtendmens. Hij had een boot geregeld en we brachten de dag door op het water. Zwemmen in de azuurblauwe zee, zonnebrand op onze huid, wijn in de hand – en steeds weer die onweerstaanbare aantrekkingskracht. Tussen de intieme momenten door voerden we verrassend diepe gesprekken. Soms keek hij me ernstig aan en zei: “Ik zou je het liefst voor altijd bij me houden.” Ik lachte het weg, maar ergens raakte het me.

De dagen vlogen voorbij. We shopten, flaneerden over de boulevard, dronken espresso’s op zonnige terrassen. Voor mij was alles nieuw, voor hem bekend terrein, en hij liet me Saint-Tropez zien door zijn ogen. De intimiteit groeide. Waar de seks eerst puur passie was, kreeg ze gaandeweg meer diepgang. Het voelde vreemd om dat te beseffen – dit was tenslotte werk – maar het was onmiskenbaar.

En toen was het alweer tijd om terug te keren. In het vliegtuig leunde ik tegen zijn schouder aan, alsof ik de laatste uren nog even wilde opsparen. Op Schiphol namen we afscheid, onverwacht emotioneel. Tranen, een kus die te lang duurde, en dan toch het moment dat ieder zijn eigen weg weer ging.

Ik keerde terug naar mijn leven, naar mijn rol, maar met een herinnering die ik nooit meer vergeet. Een herinnering die me eraan herinnert waarom ik dit werk soms zo bijzonder vind.

Een high class escort date in Saint-Tropez.