Antarctica
“Wil jij naar Antarctica?” vraagt Zoë mij door de telefoon terwijl ik nog half in slaap ben. Ik kijk op mijn horloge. Het is 8 uur, zondagochtend en ik lig net een paar uurtjes te slapen nadat ik een avondje met vriendinnen ben gaan stappen. “Wanneer?” is alles wat ik weet uit te brengen. “Volgende week maandag. Voor 12 dagen. Doen?” “Prima,” zeg ik. En daarmee is het besloten. Ik ga naar Antarctica!
Voorbereidingen
Tegen de tijd dat ik op sta heb ik alles al op m’n whatsapp. Tickets, informatie over de reis en natuurlijk over de klant.
Het is een bekende klant van het bureau, maar niet voor mij. Ik word een beetje nerveus bij de gedachte dat ik zo 12 dagen op het meest afgelegen continent ben met een man die ik niet ken. Zoë verzekerd me dat het een hele leuke man is. Dat hoop het van harte. Ik ga diezelfde dag nog de stad in (net voordat de winkels sluiten) en kom voor het eerst in mijn leven bij een winkel speciaal voor dit soort reizen. Ik koop wat thermo-ondergoed, dikke sokken en een outdoor pak.
Op reis!
Eindelijk is de dag aangekomen dat ik op reis ga. Ik ontmoet Harm om 10.00 uur op Schiphol. Hij haalt mij op van het perron. Best romantisch. Net of dat ik een normaal afspraakje heb. Vanuit de trein zie ik hem al op het perron staan met een grote bos rozen. Een knappe man, dat zie ik direct. Ik stap uit de trein en moet dan even zoeken, het is ontzettend druk! Dan zie ik de knappe man weer met de enorme bos rozen. Hij kust me en knuffelt me en overhandigd me de rozen. Ik besef dat ik geen idee heb waar ik de rozen moet laten. Hij ziet meteen wat ik denk en zegt: “Ik weet ook niet wat je er mee moet eigenlijk, het was meer voor de herkenbaarheid.” Ik besluit ze aan een wildvreemde te geven in de stationshal. Een aardige vrouw die naar de uitgang loopt neemt ze hartelijk in ontvangst gelukkig;)
Eerst wat eten
Voordat we kunnen inchecken hebben we nog ruim de tijd om te lunchen. De seksuele spanning zit er al meteen in. We flirten er op los. “Jammer dat ik deze man niet in het dagelijks leven ben tegengekomen”, flitst er door mijn hoofd. Ik zou het wel weten dan;)
De reis naar Antarctica
Eerst vlogen we naar Argentinië en daarna door naar Antarctica. We moesten daarna nog een heel stuk per boot dus het was een aardige rit. Maar Harm en ik hadden lekker veel te kletsen. We hebben in het vliegtuig ook al voor het eerst gezoend. Toen iedereen sliep. Het was heel romantisch!
Ik had opgezien tegen de lange reis maar het viel me 100 procent mee. Door de sensuele spanning blijf je op de been. Toen we eenmaal aankwamen op onze boot vielen we als een blok in slaap in elkaars armen. Gelukkig had ik oordopjes bij me, want Harm kan aardig snurken.
Het avontuur
Harm is een heel leuke man, knap en nog jong (49 jaar). Gescheiden en “toe aan avontuur” zoals hij dit omschrijft. Het programma in Antarctica zit dan ook vol met avontuurlijke activiteiten. We hebben helikopter reisjes gemaakt, wandelingen, zijn gaan varen, kajakken en hebben een ‘safari’ gedaan (waarbij we bijna geen dieren hebben gezien. Een paar pinguïns, that’s it). Harm vertelde mij dat hij mij vooral had gekozen omdat Zoë had gezegd dat ik sportief ben. Dat vindt hij heel belangrijk. Ik denk dat ik deze reis anders ook niet had overleefd. Deze man houdt er duidelijk van veel sportieve activiteiten te ondernemen. Ik hou daar ook van. Vind dat echt heel lekker.
Overdag waren we druk met activiteiten of genoten we van het uitzicht vanaf de boot. Soms was het best spannend dat varen. Er liggen enorme ijsblokken in het water. Het eten was er simpel maar smakelijk. In de avonden vreeën we uren lang, waarna we heerlijk sliepen. Het was echt geweldig!
Ik had verwacht dat je steeds de golven zou voelen en dat je daar misselijk van zou worden, maar dat was niet zo. Het cruiseschip was daar te groot voor. In de kajak voel je dat natuurlijk wel. Dat vond ik het spannendste tochtje. Gelukkig zat ik er bij Harm bij en die wist wel raad in het water.
Het is een cliché maar de tijd vloog voorbij. Ik vond het jammer om terug te gaan. Ik heb nog nooit zo’n serene reis gemaakt. Het lijkt net of je samen alleen op de wereld bent. Overal dat maagdelijke wit. Heel bijzonder om mee te maken.
Weer thuis aangekomen
Harm en ik namen op Schiphol weer afscheid van elkaar. Ik werd helemaal warm van binnen toen hij mij een afscheidskus gaf. Hij zei “ik heb de tijd van mijn leven gehad en dit was precies wat ik nodig had.” Ik zal nog heel vaak terugdenken aan deze reis. Het werken als high class escort is toch wel de beste beslissing die ik ooit genomen heb in mijn leven. Zulke mannen en zulke reisjes had ik anders nooit beleefd! Harm, als je dit leest: ik wil je bedanken voor de mooie tijd die ik met jou beleefd heb.