Werk ze!

Ik ging naar een vaste klant. Jong, knap en liefhebber van eenvoud. Geen fantasieën, geen poespas; hij houdt van de standaard, en eerlijk gezegd doe ik dat soms ook. Ik koos voor mijn veilige klassieker: hoge zwarte pumps, fijne kousen en een strak zwart jurkje. Minimalistisch. Vrouwelijk. Classy en toch sexy.

In de lift stond ik ineens naast een man van het hotelpersoneel. Werkschoenen, overall, handen die verrieden dat hij al uren bezig was. We wisselden een korte blik. Bij het uitstappen zei ik, bijna automatisch: “Werk ze!” Hij keek me aan en antwoordde droog: “Jij ook.”

Ik moest lachen. Zo’n onverwacht moment dat de spanning even breekt. Ik wist hoe ik eruitzag. Precies zoals het cliché: de high class escort in een luxe hotel. En dat voelde vanavond verrassend goed.

De hotelkamer was prachtig. Zacht licht, uitzicht over de stad, een stilte die meteen iets intiems had. We praatten eerst. Zoals altijd. Over zijn leven, zijn drukke agenda, de momenten waarop hij even nergens aan wil denken. Hij masseerde me langzaam, aandachtig, alsof tijd geen rol speelde. Alles voelde vertrouwd, warm en intens. Hij masseert mij altijd lang. Ik geniet daar intens van! De connectie was er weer, moeiteloos. Het soort avond dat blijft hangen, lang nadat je de deur achter je dichttrekt.

Later, onderweg naar huis, kwam ik hem opnieuw tegen. De man van het onderhoud. Nog steeds aan het werk. Hij keek op, herkende me en gaf me een knipoog.

Ik lachte terug.

Sommige avonden zijn perfect in hun eenvoud. En juist daardoor onvergetelijk.