Mijn laatste escortdate in Amsterdam

Soms denk ik dat ik een soort moderne Assepoester ben, maar dan zonder glazen muiltjes en mét Louboutins. Afgelopen weekend had ik een date met een man die rechtstreeks uit een glossy magazine leek te zijn gestapt: strak pak, een glimlach die gevaarlijker was dan een martini met drie olijven, en natuurlijk die nonchalante charme van iemand die gewend is dat de wereld hem toebehoort.

We ontmoetten elkaar in de lobby van een vijfsterrenhotel. Hij rook naar dure aftershave en succes. Mijn hart maakte een klein sprongetje, niet omdat ik zenuwachtig was, maar omdat ik wist dat dit een van die avonden zou worden die je nooit helemaal vergeet. Mijn leven als high class escort zit altijd vol verrassingen en mooie momenten.

Hij nam me mee naar een exclusief restaurant waar de oesters al klaarstonden alsof ze speciaal voor ons waren besteld. We lachten om elkaars grappen, dronken champagne alsof het bruiswater was, en keken elkaar nét iets te lang in de ogen. Zijn hand gleed af en toe “per ongeluk” langs mijn knie onder tafel en geloof me, dat was allesbehalve een ongeluk.

Na het diner volgde een wandeling door de stad. De lichten weerspiegelden in het water en hij trok me dichter tegen zich aan. “Weet je,” fluisterde hij, “jij maakt de nacht mooier dan alle skylines bij elkaar.” Ik moest lachen om de zoetigheid, maar stiekem smolt ik een beetje.

Uiteindelijk eindigden we terug in zijn suite, waar de champagne koud stond te wachten en de lakens zachter waren dan de wolken. Wat er daarna gebeurde? Laten we zeggen dat Assepoester haar prins vond, maar ik kreeg er ook nog roomservice bij.

Het was een avond van lachen, verleiden en gewoon genieten van het spel tussen twee mensen die allebei wisten dat dit geen sprookje was maar soms voelt dat stiekem wel zo.